Listopadowe zachody

Listopad to jeden z najbardziej nielubianych miesięcy. Kojarzony z jesienną słotą, błotem, gnijącymi liśćmi, chłodem i przemijaniem. Taki melancholijny, nostalgiczny, monotonny. Światła i ciepła coraz mniej. W zamian wszelkie odcienie szarości i brązu. Ktoś nawet ostatnio z przymrużeniem oka napisał, że listopad to suma wszystkich poniedziałków...

Przyroda lubi jednak zaskakiwać. Tegoroczny listopad jest całkiem znośny. Gdy wyjechać na pola, czy do lasu, można zastanawiać się czy to wiosna, czy jesień. Drzewa już raczej nagie, ale trawa taka zielona, temperatury dodatnie i nawet słońce raz po raz przebija zza chmur. Zmierzch nadchodzi szybko, ale za to w bardzo widowiskowy sposób. Wczoraj słońce zachodziło nad Błędnem oświetlając je zupełnie letnim blaskiem. I tylko wiatr świszczący w uszach, czapka, szalik i rękawiczki przypominają, że to jednak listopad.

Czarno-biały świat

Jak oddać barwy na czarno-białym zdjęciu? Czy taka fotografia może wyrażać kolory? Na pierwszy rzut oka nie... ale przecież wszystko dzieje się w naszej wyobraźni. I nagle spośród cieni, bieli przechodzącej w szarość, ciemność i całkowitą czerń, wyłania się więcej barw, niż moglibyśmy się spodziewać.

Zachód słońca nad Błędnem. Czy słońce zachodziło wówczas rozlewając się żółtymi i pomarańczowymi plamami? A może barwy przechodziły bardziej w kolor czerwony? Czy niebo było granatowe, czy raczej błękitne? Czy tafla wody była brunatna, czy zielonkawa? To już tajemnica fotografa. I naszej wyobraźni.

Zdjęcie autorstwa Kazimierza Olejniczaka pochodzi z albumu Folklor Regionu Zbąszyńskiego opracowanego z okazji 1000-lecia Państwa Polskiego.