Czarno-biały świat

Tradycja. Historia. Przeszłość. Tak niepopularne i niemodne dziś słowa. Tak źle rozumiane, jako obciążenie, regres, a nawet rodzaj fanatyzmu. Tymczasem nie da się przecież rosnąć z obciętymi korzeniami. Przeszłość jest gdzieś głęboko w nas zapisana i przychodzi taki moment, że chcemy się z nią zmierzyć. I nie chodzi wcale o to, by porzucić świat smartfonów, laptopów i internetu i zamiast tego wskoczyć w ludowe stroje, opowiadać dawne legendy i śpiewać lokalne przyśpiewki. To coś znacznie głębszego, to chęć zrozumienia porządku świata i tego, jacy jesteśmy i dlaczego właśnie tacy. A tego nie da się odkryć w oderwaniu od historii, kultury, religii, tradycji. Tego, co nas ukształtowało, każdy musi szukać sam, nie ma uniwersalnego wzoru, tak jak nie dwóch takich samych osób. W tych poszukiwaniach warto zabrnąć również w najbliższe okolice - czasem odpowiedź znajduje się na wyciągnięcie ręki...

Zdjęcie autorstwa Kazimierza Olejniczaka pochodzi z albumu Folklor Regionu Zbąszyńskiego opracowanego z okazji 1000-lecia Państwa Polskiego.

Czarno-biały świat

Zagroda małorolnego chłopa nad rzeką Szarką w Borui. Jakiż spokój uchwycony w tym zdjęciu. Spokój charakterystyczny dla prowincji - tu nawet katastrofy i dramaty dzieją się w spowolnionym tempie, z jakąś godnością i niespiesznością. Słońce wschodzi i zachodzi i każdy wie, że nie da się tego zmienić. Rytm życia wyznacza prąd rzeki i poranne pianie koguta. Powtarzalność, linearność, ciągłość - następujące po sobie pory rok i zmiany w przyrodzie dodają otuchy. Skoro bowiem wszystko przemija, a potem rodzi się na nowo, to może podobnie jest z nami. Z takiej perspektywy ten wszechogarniający spokój staje się bardziej zrozumiały.

Zdjęcie autorstwa prof. Bogusława Linette pochodzi z Cyfrowego Archiwum imieniem prof. Józefa Burszty (http://cyfrowearchiwum.amu.edu.pl/). 

Czarno-biały świat

Białe żagle nad Błędnem. Wiatr we włosach i poczucie absolutnej wolności. Jezioro Zbąszyńskie nie istnieje dla mnie bez żaglówek - to ich drobne korpusy przecinają taflę płaskiej wody. To ich maszty dumnie sięgają wysoko, jakby chciały dotknąć chmur i nieba. To one najbardziej doceniają bliskość jeziora. Dla nich bez wody i wiatru nie ma życia.

Zdjęcie autorstwa Kazimierza Olejniczaka pochodzi z albumu Folklor Regionu Zbąszyńskiego opracowanego z okazji 1000-lecia Państwa Polskiego.

 

Czarno - biały świat

Strzyżewo, rok 1975. Tak dobrze znany obraz - wiejskie zabudowania wznoszące się łagodnie nad Obrą. Tyle razy stałam na moście, patrząc na tą panoramę Strzyżewa - w upalne letnie wieczory, w zimowe poranki, w jesienne i wiosenne popołudnia. Od dnia w którym wykonano zdjęcie minęło sporo czasu, ale widok pozostał niemal niezmieniony - jedynie rzeka płynie zazwyczaj znacznie niżej.  Miło znaleźć dowód na to, że może niektóre zmiany przebiegają jednak wolniej, niż nam się wydaje.

Zdjęcie autorstwa prof. Bogusława Linette pochodzi z Cyfrowego Archiwum imieniem prof. Józefa Burszty. 

O osobie prof. Józefa Burszty można przeczytać więcej tutaj: http://cyfrowearchiwum.amu.edu.pl/page/biografia . 

Z kolei o osobie prof. Bogusława Linette poczytać można tutaj: http://www.nagrodakolberg.pl/laureaci-prof._boguslaw_linette . 

Warto odwiedzić też stronę Cyfrowego Archiwum - to prawdziwa kopalnia zdjęć z polskiej prowincji. Jestem zachwycona odkryciem tego archiwum, tym bardziej, że sporo tam zdjęć z okolic Zbąszynia: http://cyfrowearchiwum.amu.edu.pl/ .

Czarno - biały świat

Stare chaty, chałupy, domostwa, zagrody, jak by ich nie nazywać, mają niezaprzeczalny urok. To niby tylko trochę desek, gwoździ, trochę strzechy. Każdy jednak dobrze wie, że dom, to coś więcej niż fundamenty, ściany, dach, drzwi i okna. Budynki potrafią mówić, mogą snuć niesamowite historie o swoich mieszkańcach i czasach, w których powstały. Dziś, gdy zdawać by się mogło, iż mamy ogromne możliwości, architektura rzadko ma do powiedzenia coś ciekawego. W związku z tym przypomnijmy sobie urok dawnego, wiejskiego budownictwa. 

Zdjęcie autorstwa Kazimierza Olejniczaka pochodzi z albumu Folklor Regionu Zbąszyńskiego opracowanego z okazji 1000-lecia Państwa Polskiego.

Czarno-biały świat

Spływy kajakowe. Nieodłączny element Zbąszynia i pozostałych terenów położonych nad Obrą. Woda, nagle tak blisko nas, na wyciągnięcie dłoni. Mącące ją ruchy wioseł, dziób kajaka przebijający się przez szuwary. Wodne ptaki, rechot żab, prąd niosący nas ciągle dalej i dalej. Prawa, lewa, prawa, lewa, wiosłujemy, płyniemy z blaskiem słońca, albo w strugach deszczu. W nieznane, z biegiem rzeki, w fascynujący świat przyrody.

Zdjęcie autorstwa Kazimierza Olejniczaka pochodzi z albumu Folklor Regionu Zbąszyńskiego opracowanego z okazji 1000-lecia Państwa Polskiego.

 

Czarno-biały świat

Ta chwila, ten moment. Dokumentacja mijającego świata, czegoś, co nigdy już nie powróci w tym samym kształcie. Światło padające na uśmiechnięte dziecięce twarze w ludowych czepkach. Przepiękne stroje, przepiękne świadectwo ciągle żywej tradycji.

Zdjęcie autorstwa Kazimierza Olejniczaka pochodzi z albumu Folklor Regionu Zbąszyńskiego opracowanego z okazji 1000-lecia Państwa Polskiego.

Czarno - biały świat

Przydrożne krzyże i ich subtelne piękno. Pękające drewno, wyblakłe kolory, łuszcząca się farba, zasuszone kwiaty. Słabość, kruchość, opuszczenie, samotność, przemijanie. Zarazem jednak ogromna siła, która zgina człowiekowi kolana. Najlepiej ujął to chyba ks. Jan Twardowski. We wstępie do tomiku wierszy Krzyżyk na drogę, napisał:  "Jak często krzyż przypomina nam drogę… Widzimy krzyże przydrożne, na które jesienią spadają liście, zimą śnieg, wiosną ciepły deszcz. Latem rzucają cień. Mówimy „krzyżyk na drogę” -  to znaczy „z Bogiem”. Krzyż jest drogowskazem. Można iść od krzyża do krzyża i jeszcze dalej. Nie jest nieszczęściem - jest drogą". 

Zdjęcie autorstwa Kazimierza Olejniczaka pochodzi z albumu Folklor Regionu Zbąszyńskiego opracowanego z okazji 1000-lecia Państwa Polskiego.

Czarno-biały świat

Jak oddać barwy na czarno-białym zdjęciu? Czy taka fotografia może wyrażać kolory? Na pierwszy rzut oka nie... ale przecież wszystko dzieje się w naszej wyobraźni. I nagle spośród cieni, bieli przechodzącej w szarość, ciemność i całkowitą czerń, wyłania się więcej barw, niż moglibyśmy się spodziewać.

Zachód słońca nad Błędnem. Czy słońce zachodziło wówczas rozlewając się żółtymi i pomarańczowymi plamami? A może barwy przechodziły bardziej w kolor czerwony? Czy niebo było granatowe, czy raczej błękitne? Czy tafla wody była brunatna, czy zielonkawa? To już tajemnica fotografa. I naszej wyobraźni.

Zdjęcie autorstwa Kazimierza Olejniczaka pochodzi z albumu Folklor Regionu Zbąszyńskiego opracowanego z okazji 1000-lecia Państwa Polskiego.

Czarno-biały świat

Urok starych fotografii. Dawne techniki, dawna sztuka kadrowania, dawny świat. Tak barwny, choć tylko czarno-biały.

To jedno z moich ulubionych starych zdjęć z okolic Zbąszynia. Przyprostynia, rzeka Obra i dziewczynki w ludowych strojach. Proste i w tej prostocie piękne.

Zdjęcie autorstwa Kazimierza Olejniczaka pochodzi z albumu Folklor Regionu Zbąszyńskiego opracowanego z okazji 1000-lecia Państwa Polskiego.